Çocuklarımızın davranışlarından sıkılmamak kolay bir iş değil. Herkesin farklı bir sabrı var ve biz anneler de bu konuda farklılık gösteriyoruz. Benim deneyimime göre, çocuklarımızın davranışlarından kızgınlık duymamız normal. Ancak önemli olan, kızgınlığımızı kontrol altına almak ve çocuklarımızın duygularını anlamak. İşte bu noktada, sakin kalma ve çocuklarımızın bakış açısını düşünme önemlidir.
Benim çocuklarım da bazen çok mızmızlanırlar ve ağlarlar. Bu zamanlar, ben de kızgınlık duyarım ama kendimi kontrol altında tutmaya çalışırım. Örneğin, çocuklarım çok ağlıyorsa, genellikle bir süre dinlenmeleri ve sonra tekrar deneyeceğimizi söyleyerek, onlara bir süre için yalnız bırakırım. Bu, onlara da dinlenme fırsatı verir ve ben de kendimi toparlarım.
Her annenin farklı bir yaklaşımı var, bazı anneler sakin kalabilirken, bazı anneler de daha kolay kızgınlık duyarlar. Ancak önemli olan, çocuklarımızın duygularını anlamak ve onlara şefkat göstermek. Biz anneler, çocuklarımızın duygularını anlamak ve onlara destek olmak için elimizden gelen her şeyi yapmalıyız.